Artroskopia jest używana do diagnozy i leczenia stawu kolanowego. Co za tym idzie czas trwania usprawniania po wziernikowaniu stawu kolanowego jest ściśle uzależniony od rodzaju wykonywanego zabiegu. Między innymi wyróżnić możemy tutaj: diagnostykę błony maziowej, plastykę więzadeł, usunięcie lub szycie łąkotek, usunięcie ciał wolnych i wiele innych.

Poniżej przedstawiam ramy czasowe rehabilitacji kilku najczęstszych uszkodzeń stawu kolanowego, należy jednak pamiętać iż jest to schemat ogólny, który musi podlegać kontroli lekarza i fizjoterapeuty.

Jak przebiega rehabilitacja po częściowej meniscektomii?

Fizjoterapia po częściowej meniscektomii trwa krótko bo do 6 tygodni od zabiegu. Jest to zabieg, który natychmiast poprawia funkcję oraz charakteryzuje się małą inwazyjnością co za tym idzie występuje mało powikłań. Trzeba jednak jasno zaznaczyć iż łąkotka jest strukturą amortyzacyjną, której zadaniem jest rozkładanie ciężaru i wypełnianie niedoskonałości stawu kolanowego. Jej brak, już po 1,5 roku skutkuje pierwszymi niekorzystnymi zmianami, a po 12-15 latach pojawiają się zmiany degeneracyjne.

1 tydzień – kontrola obrzęku, poprawa wyprostu, zgięcie do 100 stopni, trening chodu

2 tydzień – eliminacja obrzęku, pełny wyprost, trening rotatorów i odwodzicieli stawu biodrowego, wzmacnianie czworogłowego uda, dwugłowego i odwodzicieli bioder

3 tydzień – pełny bezbolesny zakres ruchu, medyczny trening terapeutyczny, wprowadzenie do treningu biegowego i skocznościowego

4-6 tydzień – pełna sprawność, powrót do sportu

Rehabilitacja po szyciu łękotki – o czym trzeba wiedzieć?

Fizjoterapia po szyciu łękotki jest znacznie trudniejsza niż po zabiegu jej usunięcia, a pacjenci do 30 roku życia rokują najlepiej.

Zazwyczaj do zabiegu szycia kwalifikują się uszkodzenia przytorebkowe ponieważ tam jest ukrwienie i możliwa jest regeneracja. Niewątpliwym plusem szycia łąkotki jest natomiast sprawność tej chrząstki w kontroli 15-20 letniej.

Jak wygląda plan rehabilitacji?

1-3 tydzień – zmniejszenie bólu i stanu zapalnego, poprawa siły mięśniowej, profilaktyka sklejeń w obrębie stawu rzepkowo – udowego, utrzymanie zakresu ruchu w przedziale 20-70 stopni, brak obciążania stawu

4-7 – tydzień zwiększanie zakresu ruchu zgięcia i wyprostu wg wytycznych ortopedy, stopniowe obciążanie od 7 tygodnia, poprawa siły mięśniowej: czworogłowego i dwugłowego uda oraz rotatorów zewnętrznych i odwodzicieli uda.

8-16 – tydzień zwiększenie siły i mocy kończyn dolnych, trening biegowy (wymagana zgoda ortopedy)

Należy wspomnieć również o tym iż ortopeda decyduje tutaj o optymalnych zakresach ruchomości, momencie odstawienia ortezy, wprowadzeniu treningu biegowego i skocznościowego.

WAŻNE!!! Jeśli nie ma zgody lekarza trening biegowy i skocznościowy możliwy dopiero po 6 miesiącach.

Kiedy można zakończyć fizjoterapię?

Leczenie można zakończyć  jeśli:

– występuje pełny zakres ruchomości

– negatywne badanie standardowe – czyli testy łąkotkowe, test Lachmanna itd.

– testy funkcjonalne dla operowanej kończyny dolnej na poziomie 80% w stosunku do kończyny zdrowej

– brak objawów szczególnie po wysiłku fizycznym.

Rekonstrukcja ACL – jak się przygotować?

Fizjoterapia przedzabiegowa po uszkodzeniu ACL obejmuje zminimalizowanie stanu zapalnego, osiągnięcie pełnego zakresu wyprostu, który po operacji może być trudny do osiągnięcia. Zwrócić uwagę należy również na prewencję atrofii mięśni kończyny dolnej.

Jeśli to możliwe fizjoterapia przed rekonstrukcją powinna zajmować od 2-5 tygodni.

Fizjoterapia po rekonstrukcji ACL

1-3 tydzień – kontrola i zmniejszenie stanu zapalnego i wysięku, PRICE – ograniczenie bólu, zwiększanie zakresu ruchu do 90 stopni, mobilizacja blizn, poprawa siły mięśniowej czworogłowego i dwugłowego uda. stosowanie ortez i kul, trening chodu, prewencja sklejeń stawu rzepkowo-udowego.

4-7 tydzień – brak stanu zapalnego, pełny aktywny wyprost, zakres ruchu od 0-135 stopni, prawidłowy wzorzec chodu,

8-24 tydzień – poprawa siły i wytrzymałości mięśni, specyficzna fizjoterapia sportowa, powrót do treningu właściwego.